G11 zapewnia wygodę i stałą cenę przez całą dobę, a G12 lub G12w może obniżyć rachunki, jeśli potrafisz przenieść część zużycia na tańsze godziny. Nie ma jednej taryfy najlepszej dla każdego domu. Decyzję warto oprzeć na rzeczywistym profilu zużycia, a nie wyłącznie na cenie kilowatogodziny.
G11, G12 czy G12w – czym różnią się te taryfy?
G11 jest taryfą jednostrefową. Stawka za energię pozostaje taka sama rano, w ciągu dnia, wieczorem i w nocy. Nie trzeba więc pilnować godzin pracy pralki, zmywarki czy pompy ciepła.
G12 i G12w to taryfy dwustrefowe. W wybranych porach energia kosztuje mniej, ale w pozostałych godzinach stawka może być wyższa niż w G11. Dokładny harmonogram zależy od operatora systemu dystrybucyjnego. Zwykle tańsza strefa G12 obejmuje noc oraz krótkie okno w ciągu dnia, natomiast G12w dodaje niższe stawki w weekendy i wybrane dni wolne.
| Taryfa | Charakterystyka | Dla kogo | Wymagania |
|---|---|---|---|
| G11 | Jedna stawka przez całą dobę | Dla osób ceniących prostotę oraz gospodarstw o równomiernym zużyciu | Brak konieczności zmiany nawyków |
| G12 | Dwie strefy, tańsza energia głównie nocą i w wybranych godzinach dnia | Dla domów z pompą ciepła, ogrzewaniem elektrycznym lub ładowarką samochodu | Przesuwanie części zużycia na godziny pozaszczytowe |
| G12w | Dwie strefy oraz tańsza energia przez weekend | Dla osób wykonujących większość energochłonnych prac w dni wolne | Planowanie pracy urządzeń w nocy i w weekendy |
Przykładowo Enea stosuje w G12w własny harmonogram, w którym strefa pozaszczytowa obejmuje dni robocze od 21:00 do 6:00 oraz całą sobotę i niedzielę. U innych operatorów godziny mogą wyglądać inaczej, dlatego przed zmianą trzeba sprawdzić aktualny cennik i warunki konkretnej umowy.
Kiedy G11 jest lepszym wyborem?
G11 sprawdzi się, gdy zużycie energii przypada na różne pory dnia i trudno je kontrolować. Dotyczy to między innymi mieszkań w bloku, gospodarstw bez dużych odbiorników oraz osób, które korzystają z urządzeń głównie po powrocie z pracy, czyli w droższych godzinach taryf strefowych.
Na G11 często decydują się też osoby pracujące z domu. Komputer, oświetlenie, gotowanie i sprzęt AGD są wtedy używane przede wszystkim w ciągu dnia. Zmiana na G12 nie musi przynieść oszczędności, jeśli większość poboru nadal będzie przypadała na strefę droższą.
Ta taryfa będzie rozsądna także wtedy, gdy ważniejsza od potencjalnej oszczędności jest wygoda. Jej najważniejsze zalety to:
- Stała stawka niezależna od pory dnia.
- Brak konieczności programowania urządzeń.
- Łatwiejsze przewidywanie kosztów.
- Brak ryzyka, że niewłaściwe nawyki podniosą rachunek.
Kiedy G12 lub G12w zaczyna się opłacać?
Taryfa strefowa ma sens, gdy duża część energii może być zużywana w tańszych godzinach. Jako orientacyjny próg można przyjąć około 30–40% całkowitego zużycia w strefie pozaszczytowej, ale ostateczny wynik zależy od stawek, opłat stałych i harmonogramu operatora.
Największy potencjał mają gospodarstwa z urządzeniami, których pracę można zaprogramować lub przesunąć:
- Pompa ciepła z możliwością sterowania ogrzewaniem, zasobnikiem CWU albo buforem.
- Ładowarka samochodu elektrycznego uruchamiana nocą.
- Pralka, suszarka i zmywarka pracujące w tańszej strefie.
- Ogrzewanie elektryczne, bojler lub inne odbiorniki o dużym poborze mocy.
G12w może być korzystniejsza od G12, jeśli domownicy wykonują większość energochłonnych prac w soboty, niedziele i dni wolne. G12 z kolei lepiej pasuje do gospodarstwa, które zużywa dużo energii nocą, ale w weekendy nie korzysta intensywnie z urządzeń.
Trzeba zachować ostrożność przy prostym założeniu, że tańsza strefa zawsze oznacza niższy rachunek. W G12 i G12w energia w strefie szczytowej bywa droższa niż w G11. Bez zmiany nawyków rachunek może więc wzrosnąć.
Fotowoltaika komplikuje ocenę. Instalacja produkuje energię głównie w dzień, co zwiększa autokonsumpcję w godzinach dziennych, ale nie przesądza jeszcze o wyborze taryfy. Magazyn energii może natomiast ładować się w tańszej strefie i oddawać energię w droższych godzinach, przez co taryfa G12 lub G12w staje się bardziej interesująca. W przypadku prosumentów trzeba też uwzględnić sposób rozliczania energii, w tym net-billing, oraz zasady obowiązujące u danego sprzedawcy.
Jak sprawdzić opłacalność przed zmianą taryfy?
Najlepiej przeanalizować własne dane z licznika i faktur. Nie wystarczy porównać rocznego zużycia dwóch gospodarstw, ponieważ o kosztach decyduje również pora poboru energii.
Analizę możesz przeprowadzić w kilku krokach:
- Sprawdź na fakturze, jaki masz obecnie wolumen zużycia i jakie opłaty są doliczane do energii.
- Odczytaj licznik rano, wieczorem i następnego ranka albo skorzystaj z danych godzinowych dostępnych w portalu operatora.
- Oddziel zużycie przypadające na potencjalną strefę tańszą od poboru w pozostałych godzinach.
- Porównaj koszt obecny z symulacją G12 i G12w, uwzględniając zarówno stawkę w obu strefach, jak i opłaty dodatkowe.
- Sprawdź, czy planowana zmiana nawyków będzie możliwa przez cały rok, a nie tylko przez kilka pierwszych tygodni.
Warto wykonać pomiary przez kilka dni roboczych i przynajmniej jeden pełny weekend. Jednorazowy odczyt może być mylący, zwłaszcza gdy akurat nie działa ogrzewanie, nie ładujesz samochodu albo nie korzystasz intensywnie z AGD.
Grupę taryfową można co do zasady zmienić nie częściej niż raz na 12 miesięcy, choć szczegółowe zasady wynikają z umowy i przepisów obowiązujących u sprzedawcy. Z tego powodu lepiej przeprowadzić analizę przed złożeniem wniosku, a nie testować taryfę przypadkowo.
G11 czy G12 – którą taryfę wybrać?
Wybierz G11, jeśli pracujesz z domu, większość energii zużywasz w godzinach dziennych i wieczornych albo nie chcesz dostosowywać codziennych czynności do harmonogramu taryfy.
Rozważ G12, gdy masz pompę ciepła, ogrzewanie elektryczne, ładowarkę samochodu lub inne duże odbiorniki, których pracę można przesunąć na noc. G12w będzie lepszym kandydatem, jeśli znaczna część zużycia przypada na weekendy. W każdym przypadku decyzję poprzedź analizą licznika i aktualnego cennika operatora.
